
De dame van middelbare leeftijd – aan haar kleding te zien geen doorsnee-oosterlinge - nipte aan het glas muntthee en liep toen in mijn richting. Ik stond waar ik bij recepties het liefst sta: een beetje achteraf.

Ik ben op de Noaberdagen geweest. Wat een succes! Het was of ik letterlijk door ‘plattelandsbijbel’ Noaber wandelde. Hoe teleurstellend is dan de maandag erna de wijzig-uw-wachtwoord-terreur op kantoor…

Ik ken mensen die geen auto hebben en jongeren die geen rijbewijs willen halen. Ze hebben geen auto nodig, omdat ze alles op de fiets doen of met het openbaar vervoer. Dan vertellen ze er trots bij hoe goed ze bezig zijn.

Als kind al had hij twee grote passies, die uiteindelijk beide mijn beroep zijn geworden; dieren en fotograferen. Ik groeide op in het buurtschap Lochuizen bij Neede, met paarden, schapen en kippen en een donkere kamer.

Heerlijk, samen met mijn gezin de heide op. Mijn meiden van vier en vijfeneenhalf vinden dat geweldig. Ze rennen en dollen; net jonge honden die uitgelaten worden. De heide kleurt hier en daar nog paars

Ik zat er niet op te wachten om vijftig te worden. Als puber dacht ik: “Dat doe je toch niet, vijftig worden? Met die rimpels. Waarom kies je daarvoor?” Ik heb een hekel aan verval. Dat zit in de familie

Acteur en cabaretier Pepijn Schoneveld is geboren en opgegroeid in Twello. Het liefst doet hij met zijn publiek hetzelfde als wat hij met zijn oma van in de negentig uit Twello doet: harde grappen maken.

Deze basis komt via de Hippe Keuken uit Borculo. Met deze heerlijke basis kan men naar hartelust variëren. Maak bv een Mexicaanse variant met guacamole, zure room en tortilla-chips. Ook lekker met uitgebakken spekjes en bieslook!

“Net of we in het buitenland zijn”, zeg ik tegen mijn Menno. Met de kinderen op de achterbank rijden we door een prachtig deel van Twente, richting Ootmarsum. We zijn onderweg naar het openluchtmuseum.