Kracht en pracht van het oosten

Gloepens Kort Verhaal

Bu’j ok actief met de penne? Schrief dan een Gloepens Kort Verhaal (maximaal 300 weurde) en stuur dat naor info@naober.nl.
He’j gin computer, laptop of tablet, stuur ’t dan naor Naober, GKV, Dorpsstraat 7, 7261AT Ruurlo. Wie bunt beniejd!


’t Was begin jaoren zestig. Ik was een daernken van tien, elf jaor. Wi’j wonnen op ne, ton al, olde boerderi-je. Wi’j, dat wazzen miene olders met dree kindere,
waorvan ik d’n oldsten was, opa en oma, de moder van opa, ne ongetrouwde zuster van opa en d’n jongsten breur van mien vader, mien ome dus.
Ik neumen ’m nog gin ‘ome’; dat ging ik pas doon ton e trouwden. Ton ik een jaor of zesse was, kwam ik d’r achter dat e mien ome was. Veur dee tied menen ik dat e mien grote breur was. Wist ik völle hoo dat zat. Hee was elf jaor older as ikke, dus ’t had ekönd. As jongen kaerl van begin twintig had e verkering met ne aardige daerne, dee bi-j unze familie ging heuren. Nao verloop van tied bleef ze soms ok bi-j uns slaopen. Dat deed ze bi-j mi-j in bedde. Mien kleine zusken sleep dan bi-j mien oldtante. Ik von dat wal wat, zonne oldere daerne bi-j mi-j in bedde in plaatse van mien zusken.
’s Morgens vrog mos ze altied ‘effen naor ’t huusken’, zoas wi-j de wc ton neumen. Ze bleef altied héél lange weg.
’t Gekke was, at ze dan endelukke waer bi-j mi-j in bedde krop, dat ze gaar neet kold was. Dat snappen ik neet, want at ik zo lange in d’n pyjama op ’t huusken zol
zitten, zol ik hartstikke kold wezzen.

Ine Uwland-Samberg,
Winterswijk/Ratum

Let op: Insturen kan tot maandag 13 juni 00:00

Welke plaats wordt er bedoeld?


Naober Nieuwsbrief

Ja, ik wil wekelijks Naobernieuws in mijn mailbox!